علی اکبر عباسیان

بی گاه

abbasian61 — Thu, 03 Jul 2008 21:43:18 GMT

چقدر می تواند ترد و نازک و شکننده باشد؛ قلم پا، قلمی در دست، شیشه ی دل، و راه های ناپیموده، حرف های نانوشته و عشق های ناورزیده را در طومار فراموش یک مزار به خاک سپردن و سنگی و رنگی و نیرنگی که باد با خود به افق های سرد و ساکت می برد.

به ناگاه و بی گاه چرخی و چرخشی و واژگونی مرکب و سوارانی که دیگر بر باد سوارند... به گاه، با ناله ای به خاک چسبیدن و بالی که دیگر در انعکاس قهر آسمان و مهر زمین، شاید، وبال می شود و زخمی که باز باز باز، باز می ماند. و بوته ها از خود می پرسند: چگونه است که صحرای شرقی هنوز و همیشه و هر شب به احترام مجنون، سیاه پوش و مغموم است...

بیتی از صائب

abbasian61 — Sat, 24 May 2008 05:59:26 GMT

این محنتی که می کشم از تنگی قفس

کفران نعمتی است که در باغ کرده ام

یاد هنرستان

abbasian61 — Tue, 26 Feb 2008 12:59:24 GMT

برای علی اقبالی

یک شب یکی نشست و برای یکی یک نامه نوشت و تمام دلتنگی و دوری و اشتیاق دیدارش را با خط شکسته کشید و گذاشت لای کتاب هشت کتاب و یک آه کشید و دو قطره اشک چکید روی جلد دیوان حافظ..

چشم به راه

abbasian61 — Tue, 19 Feb 2008 16:08:18 GMT

صبر می کنم تا برف های قله ی توچال، کمی آب شوند و راهی گشوده شود. صبر می کنم بهار مرهمی از پرستو بیاورد و آیینه و آواز را نوید دهد. صبر می کنم تا زخم های دوستی کمی (فقط کمی) التیام یابد.. و در زیارت دره ی تمشک و رو به روی چشمه ی ذوالجلال بگویم پس از روزهای شهریوری بر من چه گذشت. شاید خاک نجیب مرگ، بالشی صبور برای کابوس های من باشد..

موج

abbasian61 — Wed, 16 Jan 2008 13:35:18 GMT

موج از هر کرانه می آمد دیواری سرد می شد سوزان و نرم از سر و سینه می گذشت و دریایی نبود. آبی نبود. ولی در ساحل نجات در افق کربلا کشتی عشق پهلو گرفته بود و مردان زخم نوش را فرا می خواند. حدیث قدسی عشق تفسیر می شد و منشآت مجنون در شلمچه رقم می خورد. لحظه ی پاک عزیمت از خود، امتدادی داشت تا روزی که پرده ها از دیدگان فرشتگان کنار رفت و دانستند راز آن جمله ی خدا را در بدایت خلقت: "ما جیزی می دانیم که شما نمی دانید." و ما چه می دانستیم از رسم و راز عاشقی اگر آن صبح و ظهر و شام عاشورا نبود. و من و تو و ما چه می دانستیم از جوهر و جان این قیبله اگر در شلمچه کربلای پنج رقم نمی خورد. و خاک سرد نمی فهمید راز ضربه های عصای امام رضا(علیه السلام) را بر زمین شلمچه آن روز که رو به سوی خراسان داشت و قطره های اشک و جواب چرایی که: "این جا قتل گاه عشاق است.." بیش از هزار سال گذشت و در دهه ی شصت قرن چهاردهم شمسی در جنوب شهر خرمشهر، دل دل جهان، ابر کرامت بارید و دانه های نامریی به قلب ها رسوخ کرد. زمین سیراب می شد از خون. و مردانی که آرزوی باشکوهی را بازجسته بودند. دوست داشتن یک دوست. مرزهای دل دادگی در تصرف حضور بیداران بود در دهه ی شصت، هزاره ی رنج، شلمچه ی غوغا..

بینابین دو حرم

abbasian61 — Tue, 15 Jan 2008 11:33:18 GMT

این صدای سهمگین در باد است. صدا صدایی که از حنجره ای نمی آید. شاید نذر باد است که می نوازد گوش ها را و بانی آن بارانی از استجابت است در بینابین دو حرم در کربلای معلا از آمد و رفت هزار هزار فرشته ی در پرواز می بارد و می نویسند و می آمیزند قطره های اشک را به آب حیات..

محل وفا

abbasian61 — Tue, 15 Jan 2008 11:20:18 GMT

یکی با شعر از شریعه و شعور آب و دیار دوری می گوید. یکی دسدیس پنج انگشتی را بالای کتل زده و با خودش یا به آقا یا به یک نفر دیگر می گوید: اگر بیایم به کربلا و ببینم قبه ی استجابت و محل وفا را و بمیرم خیالی نیست. شراب طهور و حور و جنت و رضوان نمی خواهم. تو که باشی همه چیز هست..

نوشیدن مشیت

abbasian61 — Tue, 25 Dec 2007 14:57:18 GMT

"به درستی شما نمی دانید طعام حقیقی همانا عمل به مشیت خدا ست.

زیرا آنچه که قوت انسان می شود و او را حیات می دهد نان نیست،

بلکه آن کلمة الله است به اراده ی او که به انسان روزی می دهد.

پس از این سبب است که فرشتگان پاک نمی خورند [و من الملائکة لایئکل]،

بلکه زندگانی می کنند و متغذی می شوند به اراده ی خدای.

همچنین ما و موسا و ایلیا و یکی دیگر

چهل روز و چهل شب بدون چیزی از طعام گذراندیم."

عیسا مسیح علیه السلام

هامش هلال ماه

abbasian61 — Tue, 18 Dec 2007 16:20:18 GMT

به کوچه می پیچی / عطر یاس می شوی در مشام جوانی / دست هام در جست و جوی آینه و طومار / جیب هایم را سراسیمه می گردند / تو حرف نداری / و من هر روز به سیاه مشق نزدیک تر می شوم / در خطوط مایقرا / آن چه ممکن است خوانده شود / در پیچ کوچه ی دیدار..

مرور هیچ

abbasian61 — Sun, 02 Dec 2007 15:35:18 GMT

آب را به روی غزه بسته اند / بان کی مون از اکوتوریسم جولان می گوید / سعودالفیصل با اولمرت دست نمی دهد / و سنیوره نمی داند نخستین وزیر کدام جمهوری بدون رییس است / اما ابومازن لبخند می زند برای فتحی که در کار نیست / و مرور می کند قطع نامه های بی حاصل را / مشرف برای لباسش گودبای پارتی می گیرد / سسیلیه از سارکوزی جدا می شود / کوزوو برای جدایی سلاح جمع می کند / ...در پاییز آناپولیس، زیتون و صلح نخواهد رویید /